Het rendement van de eID, Kids ID en elektronische vreemdelingen kaarten
Nee, ik heb niets tegen het principe van een veilige en handige identiteitskaart, integendeel ! Het principe is prachtig en zou veel meer moeten worden gebruikt. Wel meen ik dat op de bestaande procedures, en de administratie er rond veel kan worden bespaard. Een ander hekel punt is de klantvriendelijkheid van de hele opzet. Weinigen hebben erachter gevraagd en zien ondank al de informatie campagnes ook na vijf jaar het nut niet in van al dat 'gedoe'.
- Elke vijf jaar moeten de burgers minstens 12 tot 18 euro betalen... Ook bij verlies of diefstal. Hebben ze om één of andere reden een eID, kids of vreemdelingen kaart echt dringend nodig dan lopen de kosten spectaculair op, bedragen van 100 tot 180 euro zijn buiten alle proporties ?! Adressen en gegevens op chips zijn voor vele burgers abstracte begrippen, laat staan wat een elektronische handtekening dan wel mag zijn...
- Wil de burger dan zijn kaart effectief gebruiken dan mag hij nog eens investeren in een kaartlezer. +-18 euro, aub...
- Op veiligheid voor de burger zijn er vele gevaren, de huidige eID is in technisch opzicht momenteel wel veilig. Het gevaar ligt mijn inziens in het feit dat iedere burger ongewild een werktuig krijgt dat mits ondeskundig gebruik, of een tekort aan technisch inzicht wel degelijk grote risico's bevat. Het e-IQ van de bevolking wordt zwaar overschat, dat maakt de weg vrij voor ontoelaatbaar gebruik van iemand zijn ID kaart. Voorbeelden zijn makkelijk in toe denken, een bejaarde moeder laat haar zoon die 'moeilijke' dingen maar doen. Van nu af kan hij 'haar' wettelijk laten tekenen... zonder at zij er enig besef van heeft. Een ander voorbeeld, de mensen houden de pin puk code bij de identiteitskaart. Nog veel meer anderen gebruiken hun geboortejaar als pincode.... Dat is het simpelste om te onthouden hé !
Administratie en overheden. Het succes van Tax on web, Btw aangiftes blijkbaar de meest succesvolle eID applicaties hebben dus wel een zwaar prijskaartje.
- De overheid moet blijvend zwaar investeren in de technologie. Software ontwikkeling, beveiliging, personeel, certificaat beheer, servers, een 24 uurs helpdesk bemannen. Komt daar nog recent bij het recente Docstop gebeuren, wat op zich weer een complexe extra administratie. Het kostenplaatje van dit geheel aan de gemeenschap is wellicht duizelingwekkend.
- De lokale steden en gemeenten hebben extra personeel en middelen nodig om de uitrol te kunnen uitvoeren. Niet alleen moeten de burgers de kaart nu om de vijf jaar vernieuwen, n plaats van tien jaar), het hele proces is arbeidsintensiever dan voorheen. Was dit dus al een grote stijging van de werklast door de invoering van de identiteitskaart met de komst van de Kids Id is de werklast enorm gestegen. Kon men vroeger hiervoor een 'kartonnen' kaartje maken op enkele minuten, duurt nu ook hier de hele procedure 2 à drie weken, met dezelfde tijdsduur als deze van de identiteitskaart. Idem voor de vreemdelingen kaarten. Dat vertaald zich de nood aan extra personeel. Iets waar een lokale overheid niet altijd prioritair wil in investeren.
- De extra functies zoals de Pin en puk codes, vereisen een dure briefwisseling. De codes moeten aangemaakt, beveiligd worden verzonden en dikwijls opnieuw verzonden bij een vergetelheid van de burger. Dit gebeurd gratis, dus een vergeetachtige burger kan zo flink wat extra kosten en werk veroorzaken.
Conclusie
Men zou is moeten nakijken of de Chip wel het beste medium is. In de ze online wereld en 'cloud' computing is het wellicht veel goedkoper om de gegevens centraal te beheren en beschikbaar te maken. Alleszins is één goed gemaakte webapplicatie veel rendabeler dan tien miljoen chips aanmaken om de vijf jaar.
Visuele QR codes maken de publieke gegevens snel digitaal zonder overdreven extra investering. Een GSM met camera maakt het uitlezen mobiel, op een PC kost een webcam kost minder dan een kaartlezer. Patenten, haperende drivers en moeilijke software zijn verleden tijd.
Digitaal tekenen kan men ook online, met tokens en in combinatie met bepaalde gegevens op de ID kaart. Dit soort systemen zijn makkelijker te beveiligen of up te daten dan een chip generatie op vijf jaar te vervangen. Burgers die hier geen verstand van (willen) hebben zullen hier ook niet mee geconfronteerd worden.
De uitrol van zulke ID kaarten is minder arbeidsintensief. Activeren, lezen en schrijven op chips vallen weg. De lokale uitreikers dienen weer enkel de identiteit te controleren, plus het onderhoud van de adresgegevens en andere ID data. Veel van hun huidig werk wordt door een webapplicatie vervangen, enkel op vraag van die burgers die dit nodig blijken te hebben...
